Nederlanders in Zweden die blijven genieten

Nederlanders in Zweden - Ben en Nicôle Heerland

Nicôle en Ben Heerland. Foto: Naar De Noorderzon

Wat is het verband tussen twee Nederlanders in Zweden en de verfilming van de Stieg Larsson-thriller Män som hatar kvinnor? Een schuur langs een bosweg in Värmland.

In de film wordt een oud krantenartikel getoond en daarbij staat een foto van een schuur waarin volgens het verhaal iemand is vermoord. Die oude foto, genomen niet ver van hun woning, hebben Ben en Nicôle Heerland ooit op Internet gezet om te laten zien hoe hun omgeving er vroeger uitzag.

Emigratieboeken

Het is een van de kleine maar fijne wetenswaardigheden die we lezen in Berichten uit Zweden 2008. Auteurs Ben en Nicôle Heerland zijn de meest productieve schrijvers van Zweedse emigratieboeken. Ze wonen nu negen jaar in Värmland en hun emigratieverhaal Naar de Noorderzon (2007) was een van de eerste boeken in zijn soort.

Nadien verscheen In Het Hoge Noorden en maakten ze een emigratie-checklist in boekvorm, Bestemming Zweden. Vorig jaar kwam Berichten uit Zweden 2007 en onlangs zag Berichten uit Zweden 2008 het daglicht.

De twee meest recente boeken pikken de draad op waar die met In het Hoge Noorden bleef liggen. Ze zijn geschreven in dagboekvorm: veel korte stukjes, veel verschillende onderwerpen. Er wordt soms van de hak op de tak gesprongen, maar je krijgt wel een mooi chronologisch overzicht. En bovenal: je krijgt een inkijk in het dagelijkse leven van twee Nederlanders in Zweden. Een leven dat voor een Zweedse plattelander allicht niet zo spectaculair is, maar voor de emigrant in spe die nu nog in een rijtjeshuis in de Hollandse polder woont exotische en avontuurlijke trekken heeft.

Leven met de seizoenen

“We halen ons levensgeluk uit alle mooie dingen die we – veelal in de natuur – zien en meemaken”, zei Ben Heerland onlangs in een interview met Grenzenloos. Dat is een gevoel dat sterk uit deze boeken spreekt. De Heerlands leven met de seizoenen. Iets wat kenmerkend is voor haast iedereen die woont in een Zweeds bos. Het weer, de natuur en wat die twee betekenen voor het dagelijks leven zijn onderwerpen die op bijna elke pagina de kop opsteken in hun boeken. Soms nadrukkelijk, soms zijdelings, maar bijna altijd aanwezig.

Voor een Zweed op het platteland zijn de extremen van het klimaat een vanzelfsprekendheid, maar Nederlanders kunnen zich nog verbazen. Een halve meter sneeuw in mei, twee weken later gevolgd door 30 graden (in de plus!): ook zo kan Zweden zijn. En het blijft genieten, want zelfs drie jaar na hun emigratie worden Ben en Nicôle lyrisch als ze na een ijskoude nacht naar buiten gaan en een “sprookjeswereld van bijna onvoorstelbare pracht” betreden.

Dieren, die andere levende wezens die de natuur als klok gebruiken, nemen uiteraard een belangrijke plaats in hun leven in. Niet alleen lezen we over hun hond en trouwe metgezel Jeanny, bij wie tot hun schrik een defect aan de schildklier wordt vastgesteld, maar ook over al het wild dat woont in de bossen rond hun woning die Lilla Laggåsen heet.

Reeën eten uit de voederbak op hun erf, er wordt naar wolven en lynxen gezocht. De Heerlands vinden een dode vos, bouwen nestkastjes voor de vogels en hebben gemengde gevoelens over de elandenjacht. Ook kleinere diertjes komen aan bod: knotten. Eigenlijk een Zweeds woord; het zijn steekvliegjes die het leven van de Nederlanders soms knap lastig maken.

Fysieke bezigheden

Er wordt ook verbouwd, gebouwd, geschilderd en gezwoegd in en rond Lilla Laggåsen. Wonen op het land is vaak een fysieke bezigheid. Zo moet er hout worden gehakt voor de winter. In Nederland geen taak die je zou associëren met de manager die Ben ooit was of de redacteursjob die Nicôle had, maar in Värmland draaien ze daar hun hand niet voor om.

Ze renoveren het dak van de schuur en helpen hun (schoon)ouders aan een vakantiehuis. Ze kijken ook naar andere bouwwerken in hun omgeving en één ervan blijkt uitverkoren voor een bijrolletje in de succesvolle verfilming van Stieg Larssons Millennium-trilogie.

We ontmoeten ook enkele Zweden in de boeken, hoewel wat minder dan in de eerste uitgaves. Veel aandacht is er voor Anders Olsson, de zwemkampioen van de Paralympics en evenals de Heerlands inwoner van Hagfors. Ze krijgen een biografie over hem te leen en vinden het verhaal “fantastisch, waanzinnig, ontroerend en inspirerend” . Hierna besluiten ze een Nederlandse vertaling van het boek te maken die in 2008 verschijnt. Ze ontmoeten Anders zelf, raken bevriend, gaan met hem naar Nederland en volgen hem tot in Berlijn waar hij enkele wereldrecords aan barrels zwemt.

Leven om te genieten

Hun leven in Lilla Laggåsen bekostigen Ben en Nicôle met een adviesbureau en freelance schrijfwerk. Veel komen we daarover niet te weten. Wel dat de zaken goed gaan, ook dat er soms perikelen zijn met de uitgever, niet elke klant even gemakkelijk is en dat de Heerlands goed weten wat ze willen. Op zeker moment besluiten ze echter paal en perk aan hun bedrijvigheid te stellen. Ze zijn immers naar Zweden gekomen om te genieten!

De verhalen en overpeinzingen in Berichten uit Zweden 2007 en Berichten uit Zweden 2008 zijn zeven respectievelijk zes jaar oud. In het leven van de Heerlands is intussen een en ander veranderd, maar wat ze schrijven had ook gisteren gebeurd kunnen zijn en blijft daarom van waarde.

Het zijn boeken voor mensen met emigratieplannen die willen uitzoeken of het Zweedse landleven echt bij ze past, voor mensen die al in Zweden wonen en herkenning zoeken, en voor dagdromers die de geur van een Zweeds naaldbos willen opsnuiven zonder ervoor te hoeven reizen.

Berichten uit Zweden 2007 en Berichten uit Zweden 2008 zijn te koop via Amazon Duitsland. Ben en Nicôle Heerland hebben ook een blog.

Reacties

reacties

Lees meer over:,